Jedna chwila

Zastanawialiście się kiedyś co dzieje się w danej chwili? Na przykład tej.

Co właśnie teraz robisz?

Wiem, że pewnie  czytasz tego bloga kiedy to masz uczyć się na ważną kartkówkę czy test.

Dlaczego?

To przecież mała chwila. Nauka nie zając. Nie ucieknie.

Wchodzisz na laptopa/komputer/tableta/komórkę o godzinie 15:10.

'Ooo, ale fajny filmik! Na pewno zobaczę. To nie potrwa zbyt długo... Jeszcze muszę zmienić status... O! Ten blog jest ciekawy..'

I tak mija sekunda po sekundzie, minuta po minucie, godzina po godzinie. Patrzysz na zegarek... Nie możliwe... 19:23

Zastanawiasz się co przez ten czas robiłaś/eś? Nie?

Nic pożytecznego.

Może przed chwilą wołała cię mama i prosiła cię o coś.

A ty ją zignorowałeś/aś, bo internet jest ważniejszy.

Pomyśl czasem nad chwilą.

Po co ci rok? Spytaj niepełnosprawną osobę, która musi czekać na operację w wieku, którym na pewno nie dożyje.

Po co ci miesiąc?

Spytaj kobiety, która urodziła wcześniaka.

Po co ci dzień?

Spytaj ludzi spokrewnionych z osobą w śpiączce i każdy dzień to dla nich wieczność.
Po co ci minuta?
Spytaj się ludzi, którzy czekają na dawcę organów i każda minuta się liczy.
Po co ci sekunda?
Spytaj ludzi, którzy dzięki tej sekundzie przeżyli podczas wypadku.

Dla ciebie czas może się nie liczyć. Jeśli tak myślisz to wiedz, że jesteś samolubny.

Pomyśl: Może w tej chwili na świecie ktoś umiera, ktoś płacze, ktoś jest bity, ktoś popełnia samobójstwo, ktoś jest przetrzymywany, ktoś właśnie dowiedział się, że jest chory na raka.
Jedna chwila, a daje tyle do przemyślenia. Popatrzmy na to ze strony optymistycznej: Ktoś w tej chwili wygrał w totka, ktoś się śmieję, ktoś leci za granicę, ktoś coś dostał, ktoś właśnie się bawi.

Czas ma swoje dobre strony, ale i złe.
Pomyśl o swoich rodzicach.

Często pracują. Zarabiają na jedzenie, dom, ubrania, wszystkie przyjemności... Czego oni oczekują?
Na pewno nie: 'Czemu nie chcecie mi kupić tego laptopa?! Nienawidzę was!'.
Mnie wydaje się, że oczekują spędzenia z wami mnóstwa czasu.

Skoro mowa o czasie...
Pomyślcie co będzie za 30 lat.

Nie będzie już naszych kochanych rodziców. 
Będziemy sami. Bez ich wsparcia. 
Wtedy pewnie dopiero pożałujesz, że nie poświęciłeś/aś im czasu. Będzie ci ich brakować. 

Więc proszę: Wyłącz komputer, idź do rodziców i powiedz im wreszcie szczere 'Kocham was'.

Nie czekajcie dłużej, bo kiedyś może nie będziecie mieli okazji tego zrobić... Kochajcie bliskich i spędzajcie z nimi jak najwięcej czasu, bo może ich zabraknąć...

                                            .............

Mam nadzieję, że zrozumieliście co chciałam przekazać wam w poście.

Dedykacja dla mojej 101-letniej prababci, z którą próbuję spędzać jak najwięcej czasu :))